Historia rzezby

Historia rzezby

Rzeźba to jedna ze sztuk plastycznych, która towarzyszy kulturze już od epoki neolitu, kiedy to rzeźbiona małe figurki idoli, bogów, które miały mieć funkcje magiczne.

Najważniejszym momentem w rozwoju sztuki rzeźbiarskiej był antyk, kiedy to popularne stały się rzeźby greckie. Powstawało wtedy wiele rzeźb, które przedstawiały postacie ludzie.metry i centymetry – sklep z tkaninami warszawa Był one duże, często realnych wymiarów ludzkich. Rzeźba grecka tworzyła jedną całość z architekturą, zdobiła świątynie.

W Europie w okresie sztuki romańskiej przezywał rozkwit rzeźby kamiennej. W gotyku rozwinęła się rzeźba sepulkralna, czyli płyty nagrobne, trumny, nagrobki oraz ołtarze.

Renesans sprowadził rzeźbę do funkcji dekoracyjnej. Rozwinęła się rzeźba portretowa, pomnikowa i akty. Ulubionym materiałem rzeźbiarzy był brąz.

Barok nadał rzeźbie patosu. Rzeźba ukazywała dynamizm, ekspresję, grę światła i cieni. Okres ten ożywił rzeźbę sakralną, wykonywano w drewnie wielokondygnacjowe ołtarze.

Rokoko to dekoracyjne rzeźby stiukowe i drewniane, które zdobią wnętrza kościołów, pałaców, ogrodów.

Początek XX wieku przyniósł ogromne zmiany. Rzeźba zmieniła się, zaczęto szukać nowych środków wyrazu. Zaczęto tworzyć rzeźby abstrakcyjne, rzeźbiarze sięgali do wzorów prahistorycznych, archaicznych, prymitywnych. Artyści http://dotsplanet.pl/tag-produktu/posciel-dla-dzieci/ szukają co raz to innych materiałów, w których mogli by rzeźbić i tak powstają rzeźby w szkle, plastiku, niklu, aluminium. Futuryści tworzą pierwszą rzeźbę w ruchu tzw. mobile.

Druga połowa XX wieku, lata współczesne to duża dowolność w rzeźbie. Łączą się różne style, sztuki, używa elementów, których jeszcze nie używano – lasera, video. Zaczyna się wykorzystywać ciało artysty, martwe i żywe zwierzęta.

– autor artykułu